voel zelf toch wel dat er iets mis is?

Iets persoonlijks


Lieve lezers, met dit blog ga ik wat persoonlijks delen wat eigenlijk nog bijna niemand weet die mij persoonlijk ken. Maar toch vindt ik het fijn om te delen, nu kan ik het schrijven zoals ik het wil en wie weet kan ik er nog dames mee helpen door misschien alleen maar een luisterend oor aan te bieden. 
 

 

Hevige buikpijn


Ik weet nog dat ik met me lieve vriend in het jaar 2016 in de keuken stonden te lachen en een sigaretje aan het roken waren. En op de één of andere moment lag ik op de grond met hevige buikpijn! Het voelde alsof er een mes door me buik heen werd gehaald. Ik snapte er niks van maar trok me er eigenlijk ook niets van aan. De pijn zakte na een tijdje en pakte me spullen om mijn avonddienst te gaan draaien. Alles ging goed, maar de buikpijn bleef dagelijks terug komen en ik snapte het niet, werd erg moe, geen energie, was ook zeker niet de vrolijkste. De buikpijn was op een gegevenmoment altijd aanwezig, ik kon mijn huishouden niet meer doen (en geloof het of niet maar ik hou van huishouden) ik kon geen boodschapje meer tillen en het ergste van alles, ik deed lelijk tegen mijn vriend. Ik werd somber en herkende me eigen ik niet meer. 
 

 

Ziekenhuis bezoeken, maar niet verder komen


De buikpijn bleef aanhouden, ik had last van vreselijke diarree. Ook het moment dat je naar het toilet moet tot het moment dat je op het toilet zit zakte ik door de grond van de pijn. Mijn werk ging eronder lijden maar ook mijn privéleven. Het werd uiteindelijk zo erg dat ik mij ziek moest melden. Ik kon nog geen boodschapje tillen laat staan in de zorg mensen helpen die mijn gewicht of zwaarder wogen. Daardoor raakte ik in een depressie, mijn werk was mijn alles, ik hou van de zorg! Ik eindigde dus eigenlijk op de bank met pijn, pijn en pijn. Toen naar de huisarts gegaan met mijn klachten, zij zei gelijk dan moet er echt wat zijn want anders zien wij je nooit! Meerdere ziekenhuizen geweest, meerdere onderzoeken gehad. Ze kwamen er bij toeval achter dat ik slechte cellen had in mijn baarmoederhals dat is met lisexsie weggehaald. Ik dacht yes! dat was natuurlijk het probleem, maar helaas nee hoor, had er echt helemaal niks mee te maken. Dus ook dat kwam bij mijn rugzakje met 'ziek' zijn. er kwamen alleen maar ophopingen van dingen wat ze tegen kwamen maar de oorzaak en een oplossing kwam maar niet. De maanden gingen verder en kreeg steeds vaker te horen dat het 'tussen mijn oren zit' op een gegeven moment ga je het geloven, terwijl mijn stem me zei ik; ik voel toch zeker aan me eigen lichaam wel of er iets mis is of niet!
 

 

Second opinion


Uiteindelijk eindigde ik weer bij de huisarts ik zat er helemaal doorheen en het ging helemaal niet goed. Toen zei zij ik verdenk Endometriose en hielp mij met de second opinion bij het Bronevo die gespecialiseerd zijn in Endometriose. Afspraak gemaakt en uiteindelijk opgeroepen. Vriendelijke artsen en ik voelde me eindelijk gehoord! Maar.... Op de echo was niets te zien, innerlijke echo, was ook niets te zien. Uiteindelijk volgde er een MRI scan. Voor die uitslag moesten wij naar het ziekenhuis komen. er zat een andere arts bij Dokter Englisch, hij is de beste arts die je kan treffen betreft Endemotriose. Mijn eigen arts zei dat hij me niet wilde opereren maar dokter Englisch wel omdat hij toch wat plekjes zag op de MRI. Wauw! Ze zien iets.... en ik wordt geopereerd. De kijkoperatie was gepland op 14 mei 2018 mochten ze Endometriose tegen komen dan zouden ze dit gelijk verwijderen. Toen ik bijkwam en wat was uitgeslapen kwam dokter English en vertelde mij dat hij best schrok toen hij in me buik ging kijken. Ik had diepe endometriose het was door mijn darmen aan het groeien en daardoor had ik de symptomen van de ziekte van Chron. Hij zei mij ook dat ik een vreselijke pijn moet hebben gehad, weetje hoe fijn het is dat iemand erkend dat je echt veel pijn had? Inplaats maar te zeggen dat je gek bent... 
De operatie was een succes! Het herstel periode was echt een tegenvallen. 6 weken op bed liggen en gewoon niks mogen en kunnen doen, vreselijk want je gaat je met de dag wel steeds beter voelen. Ik voelde me na het herstel geweldig! Helemaal de oude en kon de hele wereld aan. Tot 11 december 2018.... 

De endometriose is terug maar dan de andere vorm sad

  Maris         Reacties (4)

Reacties (4)

Geen reacties gevonden.

Meer reacties